ભાણવડમાં અજગરનો શિકાર
દેવભૂમિ દ્વારકાના ભાણવડ તાલુકાના રાણપરડા ગામની વાડીમાં એક વિશાળ અજગરે શિયાળનું શિકાર ગળી નાખ્યું. રેસ્ક્યૂઅર અશોક ભટ્ટે અજગરને પરંપરાગત કોથળામાં ન મૂકીને ખુલ્લી એમ્બ્યુલન્સ વાનમાં લઈ જઈ બરડા ડુંગરના કુદરતી આવાસમાં મુક્ત કર્યું.
રેસ્ક્યૂ દરમિયાન પાચનક્રિયામાં ખલેલ ન આવે અને અજગરને નુકસાન ન થાય તે માટે ખાસ સાવચેતી રાખવામાં આવી હતી. રેસ્ક્યૂની વિગત મુજબ, રાણપરડા ગામની વાડીમાં અજગર જોવા મળતા રેસ્ક્યુઅર અશોક ભટ્ટ ઘટનાસ્થળે પહોંચીને તપાસ કરી. તેમણે જોયું કે અજગરે શિયાળને પકડીને પોતાના પેટમાં લઈ લીધો છે.
અજગરને સુરક્ષિત રીતે મુક્ત કરવું
તેમણે સાપને સુરક્ષિત રીતે પકડીને પારંપરિક કોથળામાં ન મૂકી, ખુલ્લી વાનમાં લઈ જવાની રીત અપનાવી. કુદરતી આવાસમાં મુક્ત કરવામાં આવ્યો. પરિવહન અને સાવચેતીના રસ્તા કાચા હોવાથી અને પાચન પ્રક્રિયામાં ખલેલ ન પડે તે માટે વાતાવરણ અને આજીવન સલામતીને ધ્યાનમાં લઇ વાનને ખૂબ ધીમે ચલાવવામાં આવ્યું. માહિતી અનુસાર, વાહનને કલાકના માત્ર પાંચથી દસ કિલોમીટરની ઝડપે ચલાવવામાં આવી હતી.
આથી, અજગરને ધ્રુજારીથી તકલીફ ન થાય અને પેટમાં રહેલું માપણીય માત્રા બહાર નીકળીવાની શક્યતા ઓછી રહે. રેસ્ક્યૂઅરના અનુસંધાન રેસ્ક્યુઅર અશોક ભટ્ટે જણાવ્યું છે કે તેમણે આ પહેલાં સેંકડો સરિસૃપોને બચાવી ચૂક્યા છે અને આ કિસ્સામાં પણ તે જ પ્રકારની સાવચેતી અપનાવી.
અજગરને કોઈ ઈજા વિના સુરક્ષિત સ્થળે પહોચાડી વન્યજીવ સંરક્ષણનું ઉદાહરણ રજૂ કરવામાં આવ્યું. અભ્યાસ અને વૈજ્ઞાનિક સૂચનો અનુસાર, મોટા શિકાર ગળ્યા પછી અજગરને તેને પચાવવામાં એકથી બે અઠવાડિયા સુધીનો સમય લાગી શકે છે. આ સમયગાળો શિકારના કદ, અજગરના કદ અને પર્યાવરણીય પરિબળો અનુસાર વધે કે ઘટે શકે છે.
એક સર્વેક્ષણમાં, અજગરનું શરીરની સરેરાશ તાપમાન શિકારથી પહેલાં 27.5 ડિગ્રી સેલ્સિયસ નોંધાયું હતું અને શિકાર ગળ્યા બાદ તે વધીને 35.5 ડિગ્રી સેલ્સિયસ થયું હતું. અજગરના ખોરાક અંગેના અભ્યાસમાં, તામિલનાડુની મોયાર નદીની ખીણમાંથી મળેલા 31 નમૂનાઓનું પરીક્ષણ કરવામાં આવ્યું હતું. તેમાંથી 11 નમૂનાઓના આધારે શિકાર બનેલા પ્રાણીઓની ઓળખ કરવામાં આવી હતી, જેમાં બિસકોલી, નોળિયો, હરણ, લંગૂર, જંગલી બિલાડી અને જંગલી ભૂંડ જેવા વિવિધ સસ્તન પ્રાણીઓના પુરાવા મળ્યા હતા.