જય જય શિવશંકર
ત્રણ વર્ષની તીંગતી દુકાળથી પીડાયેલી ધરતીને શિવ-પાર્વતીની હળવી વાતચીત અને શિવના શંખનાદથી મૌસમની રાહત મળી. વર્ણન પ્રમાણે આકાશમાં ફરતા શિવજી અને પાર્વતીજીે જ્યારે ધરતીનાં લોકોનું દુઃખ જોયું ત્યા પછીની ઘટનાઓનું દ્રશ્ય રજૂ કરવામાં આવે છે.
દુકાળ, ખેડૂત અને પાર્વતીની કરુણા વાર્તામાં કહેવામાં આવ્યું છે કે ત્રણ-ત્રણ વર્ષથી દુકાળ ચાલી રહી હતી; ધરતી તપતી હતી, વૃક્ષો સુકાઈ ગયા અને માણસો કષ્ટ ભોગવી રહ્યા હતા. પાર્વતીજીને અચંબો થયો કારણ કે એક ખેડૂત સુક્કી ધરતીને ખોદતો રહ્યો હતો અને તેના બળદની દશા દયનીય હતી — બળદનાં હાડકાં દેખાતાં હતાં.
શિવ-પાર્વતીની ચર્ચા
શિવ-પાર્વતીની ચર્ચા પાર્વતીજીએ શિવજીને પૂછ્યું કે ત્રણ વર્ષથી વરસાદ કેમ નથી પડતો. શિવજી કહેતા હતા કે આગળના નવ વર્ષ માટે પણ વરસાદ પડવાનો નથી. પાર્વતીજીની આંખમાં દુઃખથી આંસુ આવ્યા અને તેમને લાગ્યું કે જો દુકાળ વધુ ચાલી જશે તો લોકો મોટી કષ્ટમાં રહેશે.
શંખનાદ અને વરસાદ પાર્વતીજીે શિવજીને યાદ અપાવ્યો કે જ્યારે શિવજી શંખ વગાડે છે ત્યારે અકsરે વરસાદ પડે છે અને તેમની આશંકા વ્યક્ત કરી કે કદી શિવજી શંખ વગાડવાનું ભૂલી ગયા હશે. શિવજી શરણા માટેનો સંવાદ કરતા હતા કે તેઓ ભૂલ્યા નથી, પરંતુ પાર્વતીજીની દૃઢતાથી શિવજી ઉત્સાહમાં આવી અને શંખ વાગાવી દીધો.
જેમ જ શંખનું ધ્વનિ આવ્યું, આકાશમાં પવન ઉઠયો, વાદળ ઘેરાવા લાગ્યાં અને જોતજોતામાં ધોધમાર વરસાદ પડવા લાગ્યો. ધરતીના લોકો ખુશીથી નાચી અને કૂદી ઉઠ્યા. આનંદ અને કૃતજ્ઞતા વર્ણનમાં જણાવાયું છે કે શિવજી એ દ્રશ્ય જોઈ હસી પડયા અને પોતાની ભોળપણને ઓળખી લીધા.
શિવજીે પાર્વતીજીની ચાતુર્ય અને કરુણાને ધન્યવાદ આપ્યો અને કહ્યું કે પાર્વતી સત્યે દયા ની દેવી છે. વનાવણી પ્રમાણે પાર્વતીજીની દયા દ્વારા પૃથ્વીને નવ વર્ષના દુકાળમાંથી રક્ષા આપવામાં આવી અને ધરતીના લોકો આનંદમાં ગાતા રહ્યા.